Дали училиштето е најважната работа на светот (и дали морате да одгледувате генијалец)?

Она што на секое дете му треба многу повеќе од дипломата на најдобар е слободно време за игра, најмалку девет часа сон, барем еден час активна игра на отворено и родители кои ги сакаат заради тоа што веќе е, а не заради тоа што би можел да стане.

0
80

Веќе долго време знаеме дека децата не доаѓаат на светот со упатство  за употреба. И дури и ако сакаат, како можат да ви дадат упатства за нешто што сега постои за првпат, што сте го создале вие и што никој го немал пред или после вас, нели?

Јасно е (претпоставувам) дека токму затоа родителството е најтешката работа на светот. Секое дете доаѓа во светот на уникатен и поинаков начин, барајќи пристап кој е прилагоден на него со цел правилно да се развие и да стане најдобрата верзија на себеси.

И во потрага по тој пристап, сите правиме грешки. Некој помалку, некој повеќе, но речиси секој родител го сака најдоброто за своето дете. Некои од најголемите грешки што ги правиме со најдобри намери може да се избегнат.

1. Се обидуваме да направиме генијалци од нив по секоја цена

Многу родители чувствуваат потреба да им помогнат на своите деца создавајќи идеални услови за развој. За да станат генијалци. Најпаметниот на час, најуспешен во поширокото семејство. Но, ова има цена. И тоа многу висока. Премногу фокусирани активности и преполн распоред уште од градинка, е судбина на сè поголем број деца.

Како резултат на ова, овие деца стануваат незадоволни и постои голема шанса до средно училиште да „изгорат“ од сите притисоци и очекувања што им се наметнати.

Сакајќи да воспита генијалец, родителот може да биде и фрустриран ако забележи дека не успева во тоа. Може дури и да се налути ако забележи дека децата не ја делат неговата силна желба. Родителите често го губат предвид фактот дека едукацијата на младите е долгорочен проект. Учењето исто така вклучува обиди и грешки, како и многу трпеливост. Друг животен факт е дека самодовербата игра огромна улога во оценките на детето.

Едно истражување покажало дека 82% од децата кои го започнале основното училиште биле сигурни во своите способности за учење. Овој процент драматично опаѓа до 16-годишна возраст. На оваа возраст, само 18% од адолесцентите веруваат во тоа, и тој процент продолжува да опаѓа како што се приближуваат до запишувањето на факултет.

2. Резултатите и оценките во училиштето стануваат најважна работа во семејството

Кога ќе го претворите школувањето во центар на семејниот живот, треба да се запрашате каква порака им испраќате на децата. Вашите деца можеби мислат дека не ги земате предвид нивните лични и емоционални животи. Ако прашањата што им ги поставувате се вртат околу она што го научиле тој ден, оценките што ги добиле и домашните задачи, детето може да помисли дека вредат само ако резултатите што ги постигнуваат се добри.

Некои родители се склони дури и целосно да ги ослободат своите деца од сите домашни обврски, со цел да се фокусираат повеќе на учењето. Ова е, се разбира, грешка, бидејќи, покрај тоа што не стекнува добри работни навики и чувство на одговорност за семејството, страда и социјалниот развој на вашето дете, моторниот развој, потребата да биде уредно и да придонесува за семејството.

3. Награди и казни

И така, дојдовме до големата тема – евалуација. Многу родители ги наградуваат добрите оценки или ги казнуваат лошите. Или двете. Затоа, тие можат да ги занемарат надворешните и внатрешните фактори кои влијаат на оценката на детето. Тие можат да влијаат на концентрацијата, перформансите или вниманието на вашето дете. Од друга страна, кога давате постојано надворешно засилување, вашето дете може да ја изгуби внатрешната мотивација.

Најдоброто што можете да направите е да ги пофалите нивните добри резултати. Можете да го направите ова со изговарање на работи како „Јас сум многу горд на тебе“ или „треба да бидеш многу горд на својата работа и резултати“. Од друга страна, кога нивните оценки не се најдобри, обидете се заедно со нив да анализирате што може да се промени. На тој начин ќе можете заедно да ги исправите грешките.

4. Учите и ги работите домашните задачи со своите деца

Многу родители учат со своите деца. Во зависност од тоа како го прават тоа, може да се случи детето да стане целосно неспособно да учи самостојно.

Родителите ја прават оваа грешка затоа што сакаат да бидат сигурни дека детето ќе ги исполни своите обврски. И тоа е во ред, но дозволете им и да згрешат. Нека ги поправи наставникот. Домашните задачи се за тоа.

На детето треба да му се дозволи да носи свои одлуки. Ова не значи дека треба да им завртите грб кога ќе побараат помош, но запомнете – помошта за домашните задачи не е кога ќе седите покрај нив и работите заедно. Помош е кога детето се обидува самостојно, заглавува и вие му помагате САМО да го најде патот до решението. Не го фаќајте за раката и не го водете кон целта, туку помогнете му да го најде патот.

5. Секогаш ги преиспитувате одлуките и постапките на наставниците и училиштето

Не би верувале колку родители ја проверуваат работата на наставникот и на училиштето. Можеби и самите сте еден од нив? Наставникот дава премногу домашни, наставникот дава премалку домашни задачи. Наставникот е премногу строг, или им дозволува сè. Ако премногу ја критикувате работата на училиштето пред детето, ќе испратите конфликтни пораки.

Ова не значи дека сите наставници се добри и дека сите училишта се квалитетни и дека нивната работа воопшто не треба да се доведува во прашање. Тоа само значи дека прво треба да започнете од себе и да се запрашате – дали моите очекувања се исполнети и дали сум компетентен да кажам што е и што не е во ред кога станува збор за образованието?

Она што на секое дете му треба многу повеќе од дипломата на најдобар е слободно време за игра, најмалку девет часа сон, барем еден час активна игра на отворено и родители кои ги сакаат заради тоа што веќе е, а не заради тоа што би можел да стане.

Фото: Pixabay

loading...