Децата се раѓаат како креативни генијалци, но образовниот систем ги заглупува?

„Училишниот систем, нашето образование, не оддалечува од нашата креативна генијалност. Причината за ова не е премногу тешко да се сфати; училиштето е институција која e историски воспоставена за да им служи на желбите на владејачката класа, а не на обичните луѓе. Таканаречената елита знае дека децата мора да бидат заглупени и мора да им биде испран мозокот за да го прифатат нивниот систем на вештачка оскудност, бесконечна експлоатација и постојана војна“.

0
122

„Училишниот систем, нашето образование, не оддалечува од нашата креативна генијалност. Причината за ова не е премногу тешко да се сфати; училиштето е институција која e историски воспоставена за да им служи на желбите на владејачката класа, а не на обичните луѓе. Создава вработени кои ќе работат за плата, а не креативци, претприемачи и луѓе кои знаат со пари. Таканаречената елита знае дека децата мора да бидат заглупени и мора да им биде испран мозокот за да го прифатат нивниот систем на вештачка оскудност, бесконечна експлоатација и постојана војна“.

На TEDxTucson, др. Џорџ Ленд ја шокирал публиката кога ги објавил шокантните резултати од тестот за креативност развиен за НАСА, кој потоа бил искористен за тестирање на училишните деца (погледнете го целосното видео).

НАСА контактирала со д-р Џорџ Ленд и Бет Џaрмана за да развијат високо специјализиран тест кој ќе им даде средства ефикасно да го измерат креативниот потенцијал на ракетните научници и инженери на НАСА.

Тестот се покажал како многу успешен за целите на НАСА, но научниците останале со неколку прашања: од каде доаѓа креативноста? Дали некои луѓе се родени со тоа или го научиле? Или произлегува од нашето искуство?

Потоа научниците тестирале 1.600 деца на возраст од 4 до 5 години. Она што го откриле ги шокирало. Ова е тест кој ја разгледува способноста да се пристапи кон проблемите со нови, различни и иновативни идеи.

Што мислите, колку проценти од овие деца спаѓаат во категоријата на имагинација што е во границите на генијалноста?

Полни 98 проценти!

Станува поинтересно

Но, ова не е вистинската приказна. Научниците биле толку запрепастени што одлучиле да направат лонгитудинална студија и да ги преиспитаат децата, пет години подоцна кога имале десет години.

Резултатот? Само 30 проценти од децата сега спаѓаат во категоријата имагинација што е во границите на генијалност.

Кога децата биле тестирани на 15 -годишна возраст, процентот се намалил на 12 проценти!

Што е со нас возрасните? Колкумина од нас се уште се во контакт со нашиот креативен генијалец по долгогодишно школување?
За жал, само 2 проценти.

И за оние кои се сомневаат во конзистентноста на овие резултати – или мислат дека може да се изолирани случаи – овие резултати всушност се повторени повеќе од милион пати, пишува Гавин Насименто, чија статија прво го привлекла вниманието на оваа неверојатна студија и нејзината шокантна импликација: училиштето системот, нашето образование, не оддалечува од нашата креативна генијалност.

„Причината за ова не е премногу тешко да се разбере; училиштето, како што јасно го нарекуваме, е институција која историски е воспоставена да им служи на желбите на владејачката класа, а не на обичните луѓе“.

„Со цел таканаречената елита да го задржи својот раскошен отворен луксузен начин на живот – каде што тие придонесуваат најмалку, но уживаат најмногу – тие сфаќаат дека децата мора да бидат заглупени и мора да им биде испран мозокот за да го прифатат нивниот алчен систем на вештачка оскудност, бесконечна експлоатација и постојана војна“, пишува Насименто.

Што сега? Можеме ли да ја обновиме нашата креативност?
Ланд вели дека имаме способност да бидеме на 98 проценти ако сакаме. Од она што го откриле од студијата со деца и од начинот на функционирање на мозокот, постојат два вида на размислување што се случуваат во мозокот. И двата се користат од различни делови на мозокот и тоа е сосема поинаков вид на парадигма во однос на тоа како обликува нешто во нашиот ум.

Едниот се нарекува дивергентен – тоа е имагинацијата, која се користи за создавање нови можности. Второто се нарекува конвергентно – кога донесувате одлуки, тестирате нешто, критикувате, оценувате.

Така, дивергентното размислување делува како забрзувач, а конвергентното размислување делува како сопирачка.

„Откривме што се случува со овие деца кога ги едуцираме – ги учиме да ги користат двата вида размислување истовремено“, вели Ленд.

Кога некој ќе ве замоли да измислите нови идеи и вие ќе ги измислите, она што ќе ви го кажат на училиште е: „Ние сме го пробале тоа претходно“, „Тоа е глупава идеја“, „Нема да функционира“, и така натаму.

Еве што треба да престанеме да правиме:

„Кога всушност гледаме внатре во мозокот, гледаме дека невроните се спротивставуваат едни на други и всушност ја намалуваат моќта на мозокот затоа што постојано оценуваме, критикуваме и цензурираме“, вели Ленд.

„Ако дејствуваме под страв, користиме помал дел од мозокот, но кога користиме креативно размислување, мозокот оживува.

Кое е решението?
Треба повторно да го најдеме во нас тоа петгодишно дете. Таа способност што ние како петгодишни деца ја поседуваме никогаш не се губи.

„Тоа е нешто што го практикувате секој ден кога сонувате“, не потсетува Ленд.

Како ќе го најдете петгодишното дете?

Ленд не предизвикува сите: Утре, земете вилушка, разбудете го петгодишното дете и измислете 25 или 30 идеи како ќе ја подобрите таа вилушка.

Фото: Pixabay

[better-ads type='banner' banner='999' ]