Младите луѓе се нарцисоидни и мрзливи, а нивните родители им аплаудираат за секоја глупост

Растењето во времето на социјалните мрежи има голем удел во изградбата на овие генерации заради постојаната потреба од пофалби и неможноста да се справат со критиките. Бројот на лајкови и следбеници е нова социјална валута, а единственото нешто за што се грижат овие генерации е нивниот изглед и слика на Интернет.

0
290

Работодавачите ширум светот се борат со своите вработени милениумци за кои велат дека ги збунуваат своите претпоставени, сметаат дека заслужуваат повеќе, се нарцисоидни, мрзливи и тешко се работи со нив. Милениумската генерација се луѓе родени помеѓу доцните 1970 -ти. и раните 2000 -ти, односно луѓе кои моментално се на возраст меѓу 20 и 40 години.

Според мотивациониот говорник и автор Симон Синек, ова однесување е резултат на неуспешните родителски стратегии. Синек, во интервју за Independent, вели дека родителството, во комбинација со социјалните медиуми, работната средина и нетрпеливоста; создаде генерација оптоварена со ниска самопочит.

Според 43-годишниот Синек, родителите на милениумците дури сега сфаќаат дека нивните стратегии за родителство не успеале.

Тие, вели тој, постојано им кажувале на своите деца дека се посебни и дека можат да имаат сѐ што сакаат во животот. Децата добиваа медали за последно место, а ако не влезеа во најдобриот клуб, родителите приговараа.

Влегувањето на таквите млади луѓе во реалниот свет е обично шок, кога сите лажни претстави се разбиени.

„Тоа беше време кога алчноста беше добра работа, а родителите ги воспитуваа своите деца да бидат индивидуалци и да се ставаат себеси на прво место. Иако звучи добро во теорија, родителите исто така ги тераа своите деца да имаат најдобри оценки и да се фокусираат на скалата на успех и заработката, што ги остави збунети“, вели Синек.

Тој вели дека познава милениумци кои знаеле да отидат кај своите шефови и да побараат унапредување, но отворено признавајќи дека сакаат само титула, без покачување на платата. Причината лежи во фактот дека многу милениумци чувствуваат потреба да им покажат на сите на Фејсбук или Линклдин колку брзо напредуваат.

Кога гледаме врсници како напредуваат во кариерата, автоматски се создава стрес дека нашата кариера не напредува доволно брзо.

Друг проблем со кој треба да се соочиме е рамнотежата на здравиот живот и работата. Иако во принцип ова е правилно разбирање на концептот за односот помеѓу животот и работата, се чини дека е претерано и погрешно протолкувано.

Синек верува дека разбирањето на овој концепт е претерано; додека постарите генерации се чувствуваа заковани на нивните работни маси, многу милениумци ја напуштаат работата секој ден точно во пет часот и одбиваат да примаат деловни повици или електронски пораки преку викенд. Овој став е една од причините зошто тие имаат репутација на нарцисоидни.

Истражувањаата можеби покажуваат дека оваа генерација има висока самодоверба, но често е придружена со нарцизам и постојана потреба од потврда од другите.

Синек верува дека ниската самопочит не е нивна вина, туку проблемот е што тие се грижат премногу за тоа што мислат другите: „Милениумците велат дека сакаат повратни информации за нивната работа, но всушност сакаат пофалби и да им се каже дека прават добра работа Кога ги критикувате, тие плачат или даваат отказ“.

Сепак, не се виновни само родителите. Синек верува дека растењето во времето на социјалните мрежи носи голем удел поради постојаната потреба од пофалби и неможноста да се справат со критиките. Бројот на лајкови и следбеници е нова социјална валута, а единственото нешто за што се грижат овие генерации е нивниот изглед и слика на Интернет.

Социјалните мрежи создадоа неверојатно нетрпелива генерација која сака сѐ веднаш. Што е најлошо, милениумците не остануваат никаде доволно долго, ниту на работа, ниту во врските.

Синек верува дека премногу милениумци пристапуваат кон барање работа како кон потрага по богатство, скокајќи од една на друга работа без да обезбедат вистинска шанса. Сепак, тој смета и дека денешната корпоративна средина, во која повеќе се грижат за бројките отколку за луѓето; не помага да се создадат работни навики и задоволство при вршење долгорочна работа.

Младите сметаат дека не треба да трошат време на работа ако не работат на промена на светот. Оваа опсесија со создавање впечаток на светот го загрижува Синек, особено затоа што милениумците честопати не знаат како да го направат тоа:

„Апсолутно ги поздравувам милениумците и сите други кои сакаат да направат промена. Сепак, јас се грижам дека кога велат дека сакаат да го сменат светот, не знаат како да го направат тоа и користат премногу широки термини кои не помагаат. Кога точно ќе разберат што сакаат да направат и кога ќе се променат, ќе им биде полесно да најдат работа.

Тој верува дека е многу важно да се засили самопочитта преку помагање на другите, бидејќи корпорациите се премногу зафатени за да им помогнат.

Главната порака што Синек сака да ја испрати е дека милениумците треба да воспостават врски. Ако градат здрави и силни врски, ќе бидат посреќни, поздрави и поинспирирани.

„Ние сме социјални животни, а врските се јадрото на задоволството, среќата и успехот во животот“, вели тој.

Фото: Pexels

[better-ads type='banner' banner='999' ]