– Гледав како џиновски диносаурус, вистински робот како од филмски сет, а не човек во костум, гази низ роденденската забава на четиригодишно дете во Лос Анџелес. Мојот син го погледна и се расплака, и искрено, сакав да го направам истото. Кога растев во 90-тите, врв на прослава беше одењето во игротека, за што дури морав да носам и поубави чевли. Немав поим колку ќе се променат работите кога самата ќе станам родител – пишува Оливија Полок за Motherly.
Денес, детските забави станаа раскошни, со купување скапи подароци, додека порано тоа не беше случај – или се славеше дома ако имаше место за повеќе деца или во игротека.
Оливија, сега мајка на две деца (8 и 5), работи за компанија за планирање настани, што значи дека порано организирала роденденски забави. Таа вели дека детските родендени станале исцрпувачки за родителите.
Притисокот започнува рано
– Сето ова го сфатив на првиот роденден на мојата ќерка, кога сè што ја интересираше во тој момент беше да става работи во уста. Мислев дека сум испланирала убава забава во дворот со тема виножито, виножито од балони, прескапи закуски, агол за боење за постарите деца и ќебиња под сенка за бебињата. Бев толку горда.
Ден претходно, друга мајка ми се јави да праша за „планот“. Кога ѝ кажав за темата, закуските и просторот за играње, имаше пауза. „Што имаш планирано како главна активност?“ праша таа. Немав поим што значи тоа – пишува Оливија.
– Таа нежно ми објасни дека треба да имам нешто структурирано за да ги држам едногодишните деца зафатени. Ми ги понуди контакт информациите на нејзиниот музичар и аниматорка за игри. Се испаничив и го поминав остатокот од денот јавувајќи се. На крајот закажав музичар кој се обиде да води работилница за свирење тапани следниот ден. Сите бебиња си отползија оттаму за околу деведесет секунди. Ќерка ми остана, но само затоа што јадеше батак. Сè уште ја имам таа фотографија.
Цената на постојаната конкуренција
– Таа повик ме турна во повеќегодишна спирала на организирање сè пораскошни забави. Се убедив дека секоја година морам да ја надминам претходната. Беше исцрпувачки. Јас сум мајка што работи, а менталниот и емоционалниот товар од организирање нешто што требаше да изгледа како нешто од Pinterest, покрај мојата работа и грижата за децата, конечно ме скрши.
Го прославивме вториот и третиот роденден на мојот син дома, со пица и колачиња купени од продавница. Целосно се откажав и се чувствував виновна за тоа подолго отколку што требаше – вели Оливија.
Во меѓувреме, вели таа, научила дека децата не ја гледаат разликата.
– Ги гледав како си заминуваат од забава каде што јаваа пониња облечени како еднорози со ист израз на чиста радост како и од лежерна забава во куглана. За седмиот роденден на мојата ќерка, организирав работилница за украсување тексас јакни во стилот на Тејлор Свифт.
Бев толку горда на себе. Таа никогаш повеќе не ја носеше јакната. И на што се сеќава? Пеењето караоке со своите пријатели, користејќи микрофон од неколку евра нарачан преку интернет, а не скапиот пакет за кој јас платив – вели Оливија.
Што велат истражувањата
Истражувањата покажуваат дека 87 проценти од родителите кои организираат забави претпочитаат поинтимни и посмислени собири отколку екстравагантни настани. Спомените не се создаваат од кабини за правење нараквици или персонализирани подароци за гостите. Тие се создаваат од топлината и поврзаноста. Тие се создаваат од деца кои си играат со градинарско црево или фрлаат боја едни на други и гордо ги покажуваат своите валкани маички. Ова се работите што не чинат речиси ништо, но создаваат клучни спомени што траат засекогаш.
Родендените на децата почнаа да се третираат како некаков „доказ“ – дека ги сакаме доволно, дека сме доволно креативни или дека едноставно сме во чекор со другите. Но, децата и нивните пријатели не водат евиденција. Не им треба распоред на активности. Им треба соба полна со пријатели кои се среќни што се таму и дозвола само да трчаат наоколу.
– Спуштањето на критериумите за „совршена“ забава не е откажување. Тоа е најдиректниот начин повторно да бидете присутни. Да се смеете на неуспешна работилница за свирење тапани наместо да се извинувате за тоа. Да дозволите забавата да биде малку хаотична – вели Оливија.