Германските деца тргнуваат во прво одделение со џиновски корнети

Германските деца го одбележуваат поаѓањето во училиште со носење големи хартиени корнети на првиот ден. Корнетите – кои изгледаат поголеми од самите деца – се шарени и понекогаш имаат украсни детали.

97

Сезоната за враќање во училиште вклучува голем број забавни обичаи, како што се купување на училишен прибор, избор на специјална облека за првиот ден и фотографирање. Сепак, на првиот училишен ден во Германија ќе видите уште повпечатлива глетка.

Германските деца го одбележуваат почетокот на училиштето со носење големи хартиени корнети на првиот ден. Корнетите – кои изгледаат поголеми од самите деца – се шарени и понекогаш имаат украсни детали.
Но, што е работата со овие корнети? Што има внатре? И од каде доаѓаат?

Што е училишен корнет? „Schultüte – исто така познат како „училишен корнет“ или „торба во облик на корнет“ во некои делови на Германија – е картонска кутија во форма на остроаголен корнет што децата го носат со себе кога почнуваат на училиште“, вели Амреи Голд, шеф на односи со јавност за Северна Америка во Германскиот национален туристички одбор.
Таа напоменала дека германските деца овие корнети ги добиваат од родителите на првиот ден од основно училиште, што најчесто се случува околу 6-годишна возраст. Schultüte е многу голем и може да биде целосно заоблен и во облик на корнет или повеќе да изгледа како пирамида на шестоаголна основа.

„Училишните корнети обично се полнат со бонбони и мали подароци како боички или друг училишен прибор“, објаснила Голд. Називот „шеќерен корнет“, што е вообичаен во некои области доаѓа од полнењето со слатки.

Таа на шега забележала дека можеби идејата да мора да се оди на училиште секој ден во следните 12-13 години бара „засладување“ со подароци и слатки. Schultüte е исто така одлична можност за фотографирање, бидејќи многу деца позираат со нивните корнети, а понекогаш и со знак на кој пишува „Мојот прв училишен ден“.

„Корнетот е традиција долго време и е важен дел од првиот училишен ден за децата во Германија“, вели Кирстен Бенкер, која работи во јазичниот оддел на Гете-институтот во Минхен. „Целта на корнетот е да го нагласи преминот од еден во друг статус. Оваа транзиција е поврзана со многу промени за детето и семејството, а тоа треба да се одбележи преку ритуал“.

Од каде потекнува оваа традиција? „Обичајот на првачињата да им се дава Schultüte на првиот училишен ден се практикува во Германија од 19 век, но неговите корени одат дури до 18 век“, објаснува Голд. „Историски, корените потекнуваат од Саксонија и Тирингија, но денес е добро познат низ цела Германија.

Таа укажала на раните докази од автобиографијата на саксонскиот теолог Карл Готлиб Бретшнајдер, кој започнал на училиште во 1781 или 1782 година и се сеќавал дека неговиот учител му дал торба со слатки.

Дваесет години подоцна, кога Јохан Даниел Елстер започнал на училиште во Беншаузен, Тирингија, во 1801 година, дури се вели дека добил голема вреќа шеќер од канторот „според стариот обичај““, додава Голд. „Понатамошни докази доаѓаат од Јена во врска со градскиот кантор Џорџ Мајкл Кемлајн во 1817 година, Дрезден во 1820 година и Лајпциг во 1836 година.

Раните верзии на овој обичај вклучувале и приказна за децата, дека во куќата на нивниот учител или во училишниот двор има специјално „училишно корнет дрво“. Кога училишните корнети ќе пораснат доволно, би било време да се соберат и да се тргне на училиште.
„Обичајот се проширил делумно поради книгата за деца наречена „Zuckertütenbuch für alle Kinder, die zum ersten Mal in die Schule gehen“ („Книга за шеќерниот корнет за сите деца што првпат одат на училиште“) од Морис Хегер“, објаснила Бенкер, напоменувајќи дека книгата од 1852 година сугерирала дека наставниците ги берат корнетите за своите ученици од тоа посебно дрво.
„Во своите мемоари од детството, „Кога бев мало момче“, Ерих Кестнер го опишува својот прв училишен ден во Дрезден во 1906 година и неговиот „шеќерен корнет со свилена панделка“, забележа Голд. „Кога сакал да му ја покаже торбата на соседот, ја испуштил и содржината паднала на подот: Бил „до глуждовите во слатки, чоколади, смокви, велигденски зајачиња, портокали, тартуфи, вафли и златни бубачки“.
Иако Schultüte започнало како претежно централна германска традиција, практиката се проширила и во други области.
„Берлин беше првиот голем град надвор од оригиналните области каде што училишните корнети станаа вообичаени – иако тие беа ретки пред Првата светска војна“, вели Голд. „Постепено обичајот се проширил на југ и на запад.
По поделбата на Германија по Втората светска војна, традиционалните корнети со должина од околу 70 цм станале стандардна практика во Западна Германија, додека оние во Источна Германија го избрале шестоаголниот Schultüte со должина од околу 84 цм.

„Денес, традицијата е широко распространета низ Германија, како и во Австрија и во германското говорно подрачје на Швајцарија“, истакна Бенкер. „Централногерманските региони, каде што започнала, се исто така области каде што се развила многу специфична традиција околу овој училишен корнет – голема семејна забава и нарачување колачи со имињата на децата од пекара за првиот ден.

Како да направите училишен корнет? „Иако можете да купите претходно направени корнети во продавница, многу родители прават свои, со или без нивните деца. Генерално, децата можат да бидат многу креативни во украсувањето на нивните корнети.

Навистина, има многу онлајн упатства кои објаснуваат како да се направи Schultüte од дебели хартиени производи како постери – иако може да се користат и картон и пластика. Денес има и поодржливи училишни корнети направени од ткаенина, кои можат да се претворат во перници.

„Ако родителите не сакаат да прават школски корнети, или се купуваат готови или децата сами ги прават во градинка“, вели Голд. „Најголемиот производител на училишни корнети во Германија е Nestler GmbH Feinkartonagen во Ehrenfriedersdorf. Произведува над 2 милиони годишно“.

Текст и фото: Hafington post

Повеќе