Инфлуенсерката Хана Хаџиавдагиќ се потсети на своето воено детство и испрати порака до денешните ученици и нивните родители
Инфлуенсерката Хана Хаџиавдагиќ Табаковиќ објави на Инстаграм порака за денешните ученици, потсетувајќи се на годините кога нејзиното безгрижно детство го заменил живот во подрум, под гранати и снајперски оган. Таа понудила да одведе на шопинг прваче од Загреб и околината чии родители не се во можност и да му го купи она што таа како дете не можела да го има.
Хана Хаџиавдагиќ Табаковиќ е босанскохерцеговска ТВ водителка, новинарка и инфлуенсерка која со години живее и работи во Загреб. Јавноста во регионот ја запозна преку телевизијата, каде работеше како уредничка, новинарка и водителка, меѓу другото и на популарната емисија „Red Carpet“ на Нова ТВ. Подоцна изгради кариера и на социјалните мрежи, каде денес има голем број следбеници и често зборува за својот приватен живот, ставови и искуства.
Токму едно од најтешките искуства од нејзиниот живот сега повторно го сподели со јавноста. На почетокот на новата учебна година објави фотографија од времето кога тргнувала во прво одделение и им напиша писмо на денешните ученици.
Само една година откако Хана се запишала на училиште, започнала војната во Босна и Херцеговина, а нејзиното детство во Сараево добило сосема поинаков тек. Наместо нормално детство и детски игри, поголемиот дел од времето го минувале во подрум, под светлина на свеќите.
– Ова сум јас во прво одделение основно училиште, додека сè уште имав безгрижно детство. Една година подоцна таблицата за множење ја учев во подрум, под светлината на свеќите… И така четири години – го започна Хана своето сведоштво.
Потоа ја опиша суровата реалност на животот за време на опсадата на Сараево, која траела 1.425 дена.
– Додека другите деца учеа што е животот, ние учевме како да го сочуваме. Знаевме да го разликуваме звукот на граната, знаевме што значи снајпер, што значи снемување на струјата, водата и храната – напиша Хана.
Таа се присети дека наместо сендвич и сок за ужина имала некој стар кекс во фолија што им го испраќале Американците, додека чоколадото било недостижен луксуз, кој чинел 50 евра. Нејзиниот татко, кој бил на првата линија на одбраната на градот, ги немал тие пари.
Новите ранци, патики и тетратки со ликови од цртаните филмови биле „мисловна именка“, а единственото што го имала биле насмевката и благодарноста на мајка ѝ што преживеале уште една година.
Ова не е првпат Хана да зборува за тие години. Во едно свое претходно сведоштво раскажала дека целиот период на војната била во Сараево и дека учела да чита и да пишува под светлината на свеќите. Се присетила и дека во дворот собирала чаури, гелери и куршуми – предмети кои за едно дете денес звучат незамисливо, но тогаш биле дел од секојдневието.
Со денешната порака таа не сака само да зборува за минатото, туку да им објасни на родителите и на учениците што навистина останува во детското сеќавање. Хана напишала дека денес има сè што како дете не можела да има – храна, вода, струја, облека и сигурност – но дека една работа не може да ја врати: својот татко. Токму затоа им порачала на родителите дека децата нема да ја паметат цената на ранецот, патиките или училишниот прибор, туку чувството дека биле сакани, безбедни и дека некој бил покрај нив кога им било најтешко.
Хана пораката ја претвори и во конкретна иницијатива. Таа понуди лично да одведе на шопинг прваче од Загреб и околината чии родители не можат да си дозволат училишен прибор и да му го купи она што му е потребно за почетокот на учебната година.