Современите родители сè почесто се плашат да бидат строги, плашејќи се дека ќе го нарушат односот со детето. Сепак, границите и зборот „НЕ“ не се знак на грубост, туку на грижа, одговорност и љубов. Децата сè уште немаат развиено способност да ги проценат сите последици од нивните одлуки, па затоа е задолжително родителот да преземе контрола во следниве 5 ситуации:
Безбедност и животозагрозувачки ситуации
Безбедноста никогаш не зависи од расположението на детето. Нема преговори за:
– Врзување на сигурносниот појас во автомобилот.
– Држење за рака при преминување улица.
– Играње со оган, струја, отворени прозорци или престој во близина на вода без надзор.
Љубопитноста е природна за детето, но процената на ризикот се развива многу подоцна. Тука не смее да има попуштање, дури и по цена на солзи и викање.
Физичка агресија кон другите
Сите емоции кај детето се дозволени, нормално е да чувствува бес, лутина или фрустрација. Но, агресијата никогаш не е дозволена.
Јасна граница: Детето смее да биде луто, но не смее да удира, турка, каса или да повредува други луѓе и животни.
Како да реагирате: Физичката агресија се запира веднаш, без компромис, а за емоциите се разговара дури откако детето ќе се смири.
Почитување на туѓите граници и личниот простор
Почитувањето започнува од најрана возраст. Доколку некој каже: „Не сакам“, „Не допирај ме“ или „Не ти ја давам играчката“, детето мора да научи да го прифати тоа.
Ова важи за туѓи играчки, место на лулашка или личен простор на друго дете.
Со ова се развиваат емпатијата, почитувањето на границите и способноста за градење здрави меѓучовечки односи.
Основни здравствени навики, сон и хигиена
Сонот, исхраната, земањето лекови и посетата на лекар не спаѓаат во категоријата на детски избор.
Молбите како „Уште еден цртан“, „Уште 5 минути“ или „Не сакам да се капам“ не смеат да го изменат ритамот на спиење.
Сонот е задолжителен за здрав развој и обновување на организмот, а одговорноста за тоа е исклучиво на возрасните.
Однесување, манипулација и почитување на основните правила
Полесно е да се попушти и да се даде благо наместо ручек или да се игнорира дрскоста во јавност за да се избегне сцена. Но, децата брзо ги препознаваат овие обрасци.
Конзистентност: Ако правилата важат само до првиот детски протест, тие престануваат да бидат правила.
Не е важен бројот на забрани, туку нивната доследност.
Најголемата грешка е да се забранува сè. Кога децата гледаат дека забраните се однесуваат само на нивната безбедност, здравје и почитување на другите, зборот „НЕ“ престанува да биде притисок и станува нивен ориентир. Парадоксално, децата се чувствуваат најприфатени, најмирни и најбезбедни во средини каде што правилата се јасни и непроменливи.