Сигурно ви се случило среде реченица одеднаш да не знаете што сте сакале да кажете. Мислата како да исчезнува во дел од секундата, иако точно знаевте што сакате да кажете само пред момент. Иако може да изгледа чудно или фрустрирачки, овој феномен е доста чест и има врска со начинот на кој мозокот ги обработува информациите.
Ова не е знак дека нешто „не е во ред“, туку е начин на кој функционираат вниманието и меморијата.
Ограничен распон на внимание
Мозокот обработува голема количина на информации во секој даден момент. Кога зборуваме, мора истовремено да ги следиме нашите мисли, да ги избираме нашите зборови и да обрнеме внимание на околината.
Ако нашето внимание се помести дури и за момент – поради надворешен звук, друга мисла или прекин – лесно е да се „изгуби нишката“.
Краткорочната меморија е кревка
Она што сакаме да го кажеме често се складира во краткорочната меморија. Овој систем е брз, но не е толку стабилен како долгорочната меморија.
Ако не се фокусираме доволно или има прекин, информацијата може едноставно „да исчезне“ пред да ја изговориме.
Преоптоварување со мисли
Кога имаме многу работи на ум, нашиот мозок се обидува да обработи сè одеднаш. Во таква состојба, некои мисли можат да „исчезнат“ затоа што нема доволно простор за да собере сè.
Затоа ова се случува почесто кога сме зафатени, под стрес или размислуваме за повеќе работи одеднаш.
Надворешни прекини
Дури и мали прекини, како нечие прашање или телефонот што ѕвони, можат да го прекинат нашиот тек на мисли. Кога нашето внимание е пренасочено, мозокот „се откажува“ од претходната мисла и преминува на нова.
Враќањето на старата мисла потоа може да биде тешко.
Зошто подоцна се сеќаваме?
Интересно е што често подоцна се сеќаваме на она што сме сакале да го кажеме. Ова е затоа што информациите не исчезнале, туку само се „поместиле“ од фокусот.
Кога ќе се опуштиме или ќе престанеме да се обидуваме да се сетиме, мозокот може полесно повторно да пристапи до тие информации.