Без цел, нема долг живот! Не се пензионирајте, движете се и помагајте им на другите

Со години слушаме исти приказни – нова диета, нов режим, нови правила кои ветуваат брзи резултати. Една недела го исфрламе лебот, следната броиме калории, третата бараме „совршена формула“ за здрав живот. Но, што ако одговорот воопшто не е во рестрикциите, туку во начинот на кој го живееме секој ден?

Тука секогаш ме враќа едно лично искуство. Работејќи и живеејќи во странство, опкружена со колеги од Јапонија, Кина и Кореја, забележав нешто што не може да се игнорира. Овие луѓе не зборуваат постојано за диети, не го мерат секој оброк, но во најголем дел се витки, подвижни и неверојатно витални. Јадат разновидна храна, но умерено. Постојано се движат – без разлика дали станува збор за одење, вежбање во паркови или едноставно не мируваат, пишува Марина Кнежевиќ Петковиќ за „Слободна Далмација“.

Најпознатиот доктор
Токму ова ме поттикна да почнам да ги истражувам нивните навики. И многу брзо, во овој контекст, наидов на име кое постојано се споменува кога се зборува за долговечност – Шигеаки Хинохара, еден од најпознатите јапонски лекари и експерти за долговечност, кој живеел 105 години. Но, она што го прави посебен не е само неговиот долг живот, туку начинот на кој го живеел – активно, дисциплинирано и без да биде опседнат со правилата што доминираат денес.

Работел речиси до самиот крај и оставил зад себе едноставна, но моќна филозофија: долговечноста не е резултат на една одлука, туку начин на живот. За разлика од модерните диети и брзи решенија, неговата филозофија била изненадувачки едноставна. Тој не верувал во строги режими или краткорочни промени. Наместо тоа, тој тврдел дека долговечноста не е резултат на една одлука, туку на секојдневни навики што се повторуваат со години.

„Никогаш не мора да се пензионирате – но ако се пензионирате, тогаш многу подоцна“

Едно од неговите најпознати и контроверзни тврдења е дека луѓето се пензионираат прерано. Тој верувал дека старосната граница од 65 години е застарена и повеќе нема смисла во денешниот свет, каде што луѓето живеат децении подолго од порано.

Според него, оваа возраст е поставена во време кога просечниот животен век бил малку над тоа, додека денес многумина имаат 20 или 30 повеќе активни години пред себе. Токму затоа, според него, повлекувањето од секојдневните обврски може да го забрза физичкото и менталното пропаѓање.
За него, работата не била товар, туку двигател на животот. Тој самиот ги лекувал пациентите речиси до крај, планирал однапред и работел со темпо што би било предизвикувачко дури и за многу помлади луѓе. Тој верувал дека луѓето со цел и обврски остануваат ментално будни и физички активни.

На телото не му е потребен совршен план, туку движење
За разлика од современите фитнес трендови, тој не се залагал за екстремен тренинг. Тој верувал дека на телото не му е потребен совршено дизајниран план, туку редовно движење. Неговиот совет бил едноставен и достапен за сите – одете колку што е можно повеќе, користете ги скалите, носете ги своите работи и избегнувајте пасивност. Дури и во староста, тој свесно ја избирал физичката активност, прескокнувајќи по една или две скали и одржувајќи секојдневен ритам на движење.

Тој нагласил дека континуитетот е поважен од интензитетот. Не е важно колку тренираме, туку колку се движиме секој ден.

Не држел диета – но никогаш не се прејадувал
Неговиот став кон исхраната бил едноставен и далеку од модерните ограничувања. Тој не верувал во диети што исклучуваат одредени видови храна, ниту во строги правила што тешко се одржуваат.

Неговото мени било скромно – лесен појадок, често многу едноставен ручек или дури и прескокнување оброци кога бил фокусиран на работа, и вечера базирана на зеленчук, риба и ориз. Јадел месо ретко и во мали количини.

Но, клучот не бил во изборот на храна, туку во количината. Тој верувал дека треба да станете од масата пред да се почувствувате целосно сити. Според него, токму оваа умереност е основа на долг и здрав живот.

Без цел, нема долг живот
Една од најважните идеи што ги застапувал е дека животот без цел води кон побрзо стареење. Не е доволно да се биде зафатен – можно е да имате полн распоред, а сепак да се чувствувате празно. Според него, клучот е да имате причина за станување секое утро. За него, тоа била желбата да им се помогне на другите. Работел, волонтирал и бил активен до крајот на својот живот. Верувал дека чувството дека е корисен и придонесува дава енергија што не може да се замени со ништо друго.

Не се оптоварувајте со правила
Иако живеел дисциплиниран живот, тој предупредувал дека прекумерната контрола може да има спротивен ефект. Верувал дека премногу правила и постојаното придржување кон режимот можат да создадат стрес што е штетен за здравјето на долг рок.

Тој често истакнувал дека кога децата играат и се забавуваат, забораваат на гладот ​​и заморот. Тој верувал дека како возрасни, треба да задржиме дел од таа спонтаност и опуштеност. Со други зборови, здрав живот не значи постојано негирање и контрола, туку рамнотежа помеѓу дисциплината и уживањето.

Не се потпирајте слепо на лекарите
Како лекар, тој имаше многу реалистичен поглед на медицината. Веруваше дека лекарите не можат да ги решат сите проблеми и дека секоја одлука треба да се разгледа.

Тој советувал пред да прифатиме процедура или терапија, да се запрашаме дали би ја препорачале на некој близок. Со тоа, сакал да ја нагласи важноста на личната одговорност и критичкото размислување. Исто така верувал дека болеста не може да се гледа само преку бројки и наоди – бидејќи секој човек е различен и секоја болест има и емоционална димензија.

Најдете мир во уметноста и убавината
За него, здравјето не била само физичка состојба. Тој верувал дека уметноста, музиката и креативноста играат важна улога во закрепнувањето и квалитетот на животот. Во болницата каде што работел, тој охрабрувал активности како што се музичка терапија, цртање и дружење. Верувал дека ваквите моменти им помагаат на луѓето да се оддалечат од болеста и да пронајдат внатрешен мир.

Дури и во сопствениот живот, тој наоѓал инспирација во поезијата и уметноста, што му помогнало да ја прифати минливоста и да одржи позитивен поглед на животот.